Technologia

Technologia

Produkcja biomasy – ale jaka?

Produkcja biomasy na cele energetyczne ma obecnie sprzyjający klimat w polityce zrównoważonego rozwoju kraju i uzyskiwaniu unijnych dopłat.
Przed zasadzeniem plantacji powinniśmy dobrze przemyśleć, jakie i kiedy uzyskamy efekty.
W Polsce uprawiane są najczęściej takie rośliny energetyczne jak; różne odmiany wierzby wiciowej, ślazowiec pensylwański, miskant, topinambur i liczne odmiany topoli.
Ustalając, który rodzaj rośliny energetycznej będziemy uprawiać powinniśmy zwrócić uwagę na rodzaj środowiska. Uzyskanie wysokiego plonu biomasy zależy od bardzo intensywnego nawożenia i dużej ilości wody. Takie działania mogą szybko skutkować nadmiernym eksploatowaniem zasobów środowiska i prowadzić do jego degradacji czyli wyjałowienia oraz deficytu wody.
Wierzby są gatunkami o wysokich wymaganiach co do żyzności gleby i chcąc uzyskać opłacalny plon musimy je uprawiać na glebach żyznych, głębokich, zasobnych w próchnicę o dobrych stosunkach wodnych i powietrznych. Wraz ze spadkiem żyzności gleby opłacalność zakładania i prowadzenia takich plantacji szybko spada, na glebach V i VI klasy, a także na glebach słabo zaopatrzonych w wodę. Opłacalny plon to 8 ton suchej masy z hektara na rok co odpowiada 16-20 tonom świeżej masy w przypadku uprawy wierzby.
Analizując bilans wodny uprawy wierzby określono, że 1m2 dwuletniej wierzbowej plantacji energetycznej potrzebuje od 500 – 1000 litrów wody rocznie. Założenie takiej plantacji silnie wpłynie na bilans wodny i będzie skutkować pogłębianiem deficytu wody również na polach sąsiadujących z plantacją. Suma opadów na terenie Polski wynosi średnio rocznie 600 litrów na 1 m2 .
Zakładanie i prowadzenie wierzbowych plantacji energetycznych silnie wpłynie na bilans wodny i będzie skutkować pogłębianiem deficytu wody.
W stosunku do gleb gorszej jakości, a także w obszarach o deficycie wodnym, należy zaniechać działań na rzecz propagowania i zakładania wierzbowych plantacji energetycznych.

 

Jadwiga Kuciakowska